Een klassieker: De Gordiaanse knoop

De oudheid
Wie nog mythologie in het lessenpakket heeft gehad, herinnert zich vast het lesboek “van Goden en Helden”. In het Griekenland van drie- tot vierduizend jaar geleden was altijd van alles te beleven: een aardige partij goden die er graag op los leefden, maar elkaar ook regelmatig dwars zaten, en een aantal supermensen ( de helden) die nogal eens de nodige rommel op moesten ruimen voor de mensheid. Door de geschiedschrijving heen ontstond de typering van de doorsnee Griek: een trotse, zo nodig vechtlustige, gewiekste levensgenieter. Het is een omschrijving waar menig Griek vandaag de dag aan beantwoordt.

De patstelling
Dat het overleg met de trojka al lang is stukgelopen, is inmiddels wel duidelijk. Met Europa loopt het naar het dieptepunt. U weet waar het in de kern over gaat. Griekenland kan eigenlijk niet meer op eigen benen staan. Voor economische hulp eist Brussel ingrijpende hervormingen van het land, waarbij heilige huisjes moeten wijken. De Griekse regering won de verkiezingen met de belofte dat er niet aan de heilige huisjes getornd zou worden. Lijnrecht tegenover elkaar. Als in de oudheid: de Gordiaanse knoop; een knoop die niet ontward kon worden. Wie lost het op? Er is geen Alexander de Grote meer sinds een paar duizend jaar.

Kwijtschelden
Een Duitse top-econoom zette voor het weekend in een groot deel van de vordering kwijt te schelden. Je kunt je afvragen of we het geld ooit terug zullen zien; maar kwijtschelden is wel erg gemakkelijk. In het weekend klinken er berichten dat ook de Griekse premier over kwijtschelding wil praten.

Er kan wellicht eens over de volgende variant gedacht worden: De patstelling moet worden doorbroken. De beurzen staan al tijdenlang onder druk van het getouwtrek. De NAVO begint zich op de achtergrond te roeren. Allemaal zaken die de Grieken in de kaart spelen, maar zelf komen ze er met alsmaar lege handen op zijn zachtst gezegd niet goed van af.

Hak de knoop door
Stel een bepaalde looptijd vast, bijvoorbeeld 5 jaar. Voor elke miljard euro die door Griekenland wordt afgelost, wordt door Brussel een extra miljard op de uitstaande schuld kwijtgescholden. De Grieken worden daarmee beloond voor het daadwerkelijk aflossen van de lening. Hoe vaker het voorkomt in de afgesproken periode, hoe beter het land uit die fase te voorschijn komt. Na de looptijd is het restant van de lening weer gewoon vorderbaar.

Zonder invoeren van hervormingen zal dit niet erg veel zoden aan de dijk zetten. Maar er is dan enige tijd om het eigen volk uit te leggen waarom zaken als afgesproken zullen moeten worden ingevoerd, mogelijk met bescherming van de meest kwetsbare inkomens. Niet alleen maar de ‘schuld’ neerleggen bij het boze buitenland. Hoe eerder er wordt hervormd, hoe meer effect ten bate van het eigen land. Ook de huidige Griekse regering moet inzien dat het niet van een kant kan en zal komen. Tsipras kan aantonen een klassieke Griek te zijn: een trotse, zo nodig vechtlustige, gewiekste levensgenieter. Het eigen volk durven overtuigen, daar komt het op neer.

Wat zou het mooi zijn als er binnen dit onderwerp weer een soort rust zou neerdalen over alle betrokken landen en hun bevolking. Ze snakken er naar. Beursland ook trouwens.

Posted in Weekbericht Tagged with: , , , , , , , , ,